başak mıyım neyim

Day One - In Your Life (youredlines tarafından)

Revolver - Balulalow (clip officiel) (emimusic tarafından)

Madonna Miles Away OFFICIAL VIDEO (guilherme007madonna tarafından)

Geliş Gidiş

 O giderken ne yapacağınızı bilirsiniz…Kara gün dostlarınızı arar,yaşamınızı alkol buğulu geyiklere gömer,on bin kitap,yüz bin film izlemeye çalışırsınız…Öğrenciyseniz,okulun en kazık dersine durduk yere niye kafayı takıp,nasıl tek vuruşta o dersi haklayabildiğinize kimse -kendiniz dahil— hiçbir anlam yükleyemez…Deli gibi halı sahada top koşturanlar; çeşitli kurslara yazılanlar; kibritten ev,şişe içinde gemi,marangozluk yapanlar; balık tutmaya kalkışanlar da olur…Bu,unutmaya çalışmanın hüzünlü bir deliliğidir…Onunla birlikte kendinizi de kaybetmeye çalışırsınız aslında…Kendinize ”Yaşam devam ediyor,geçip gidecek.” dersiniz…Unutur musunuz peki? Bu,zamanla ilgili bir şeydir…Parmağına çekiç vurmuş bir insanın, elini deli gibi sallayıp zıplaması,söz konusu acıyı asla geçirmez….

  Gitiiğini boşverelim şimdilik…Ben geleceği günü anımsıyorum…Asıl çekici o gün vurdum parmağıma…Duvara yağlıboya resim asmaya kalkmıştım…Resmi severdi…Onu etkilemek istiyordum…Olduğumdan başka görünmek istemiyordum…Ama gerçekten,odam benden izleri asla taşımazdı…Kitaplarımı,kasetlerimi boş karton kutulara yığar,bir tek benim bilebileceğim yerlere koyardım…Onların dışında çekyat,televizyon,masa filan işte…

   En baba kitaplarımı bulup ortalığa serpiştirdim….Çalmam gerekir diye bağlamalarımı,gitarımı akort edip çekiç vurduğum parmağı 45 dakika kadar emdim,duvara astığım resme tükürdüm sonra….Acayip canım yanıyordu…Buzdolabının buzluğundan bi parça et çıkarıp parmağıma bağladım…Zonklaması biraz azalmıştı…

  Aslında,başlangıçta iyi niyetliydim…Sadece odam benden izler taşısın istiyordum…Sonra annemlerin oturma odasındaki hayvani müzik setini kendi odama nasıl soktuğumu,Fıratlara telefon edip evlerindeki mor,lila ve fuşya renki köşe yastıklarını niye ödünç istediğimi bilmiyorum…O gün,gidip beş saat Gitanes sigarası aradıktan sonra,kendime Zippo çakmak almam da bir muammadır…

  Aniden geldi…Elini sıkıp onu öperken,avcuna,biraz önce parmağıma sardığım et parçasını bırakmışım…Gözünden yaş gelinceye kadar güldü…Ama zaten her şey komikti…O oda benim diildi,o herif ben diildim…Allahtan manyak mavi gözleri epey derine bakardı,onca şeyin arasında beni de gördü….

   o ilk gelişinden  sonraki gidişine,ardından,oturduğu yerlere oturdum…Kamera gibi bakmaya çalıştım…Yastıkları görmüş müydü,müzik setinin yeri iyi miydi? O inanılmaz zarifliğiyle attığı adımlardan attım,durduğu yerlerde durdum,onun gibi bakabildiğimi sanarak baktım durdum…

   Bunlar işte…Her geliş gidişte bir seri anlamsız hareketi tekrarlarsınız…

   Unuturken,sinemaya gider,öyküler okursunuz,gülersiniz,gözleriniz dolar…”Gerçekten başından geçti mi?” diye sorarsınız öykücülere,oysa ”anlatılan sizin hikayenizdir” hep…Birileri avcunuza kalbini bırakır,derin mavi bakmayı bilmiyorsanız,göremezsiniz….

Jens Lekman - “Become Someone Else’s” (Official Video) (Secretly Canadian tarafından)

Aslolan Aşktır (Sertab Erener) (muyap tarafından)

Foster the People live at Abbey Road studios (beth464 tarafından)

The absolute worst things in the world.

fuckinmyblog:

erdemboynukara:

OLM BEN BU KADAR GÜZEL POST GÖRMEDİM 

<